xalpcc

Sterta giganta.
produktami trzeciorzędowego wulkanizmu na dolnym Śląsku, w tym na pogórzu izerskim, są skały rozstrzygane mianem formacji bazaltowej lub bazaltoidami. potocznie ale często używa się ustalenia bazalty, jakkolwiek w zasadzie jest to jeden z typów wulkanicznych skał obojętnych i zasadowych, a więc wydm ubogich w krzemionkę. Żródłosłów nazwy bazalt wywodzi się albo – z greki, wyrażenie basanos wskazywało kamień probierczy albo z etiopskiego – basal czyli kamień zawierający żelazo. generalnie większość bazaltoidów ma barwy ponure – ponure, popielate. barwę tą zawdzięczają konstruującym je minerałom czarnym, w tym przede wszystkim – piroksenom. oprócz nich w głównym magazynie występują także plagioklazy zasadowe, oliwiny. odznaczają się one stanowczo od tła skalnego jaśniejszą, oliwkowozieloną barwą. niestety skupiska te odpuszczają natychmiastowej erozji i zmianom sztucznym, przekształcając się w inne minerały jak serpentynit lub iddyngsyt, odtąd znaleźć je można w niezmienionej postaci jedynie na świeżych odłamach skalnych, na przykład w łupach na księginkach i na bukowej górze..